Gedenkplaats 2
Dit is de plaats waar je je baby, door abortus verloren, kunt gedenken. Hoe goed ook je beslissing was, emotioneel kan het langer duren voor je uiteindelijk berust. De spijt zal verdwijnen, het verdriet blijft langer bestaan. Gedichtjes, spreuken, plaatjes, alles kan je er op zetten. Dit kan je gevoel van gemis of schuld te verminderen. Dr. Joeri (20 maart 2006).
26 december 2007 om 13:43
Hey klein ventje van me het is inmiddels al weer 5jaar geleden dat ik je heb laten gaan en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.Vaak denk ik van hoe zou het zijn als je hier was bij mij.Ik heb zo’n spijt van mijn beslissing en zal er mee moeten leren leven.Nou kleine vent rond de feestdagen mis ik je heel erg.Ooit zien wel elkaar weer en hoop ik dat ik je in me armen kan sluiten.Tot snel!
heel veel liefs en xxxjes je mama
4 januari 2008 om 21:00
Zo raar…Met de feestdagen waren we met zijn drietjes. Nu niet meer omdat papa het niet wenste. Heel veel spijt en verdriet….
9 januari 2008 om 13:21
Overwegen en hormonen, alles giert door je lichaam, je wereld staat op zijn kop, normaal denken lukt niet meer.
De beslissing, doorslaggevend, kun je van hem houden, kun je hem geven wat jezelf zou verlangen. Kun je hem koesteren en geborgenheid geven?
Realiteit……
Ik heb het allemaal niet gekund en 4 jaar geleden met veel moeite afscheid van je genomen, je was 8 weken en 1 dag, knipperde met mijn ogen en je was weg gehaald. Sta volledig achter mijn besluit, al heeft de verwerking zijn tol geeist, ik zou je niet op een wereld kunnen zetten die op instorten staat….mijn wereld toen
10 januari 2008 om 01:56
Lieve Sterre en Luna,
Aan jullie denk ik altijd, met spijt
Als ik nu naar m’n kindertjes kijk
zie ik jullie in hun ogen
Hoor ik jullie stem
als zij praten
Niemand die iets weet
van jullie twee
Onschuldig en klein
als roosjes in de knop
blijven jullie voor altijd
bij jullie mama in haar hart
20 januari 2008 om 22:48
@ Dina ; perfect verwoord !!
- - - - - - - -
Als je een kindje neemt , dan moet je 100 % achter staan .. van het begin af aan . . .
van het begin af moet je het “goede” gevoel hebben…… weten dat alles op zijn pootjes terecht komt…. weten dat ” jou ” kindje de beste toekomst heeft van allemaal ……
Een hartje stoot je niet af voor een ander …. een hartje laat je niet gaan omdat het beter is voor “die” ander …..
Je laat het hartje voor altijd verdwijnen in jou hart … waar het verder leeft in je gedachten…. met de vraag ; Wat als …………….. ??
Dag kleintje……
21 januari 2008 om 19:58
Mijn lieve kindje,
Het spijt me heel erg voor wat ik heb gedaan.
Je bent en blijft mijn kindje in mijn hart voor altijd..
Ik zal en blijf aan je denken of je daar veilig en rust hebt..
Ik wil je dolgraag terugkrijgen de tijd terugdraaien dat kan niet meer…
Het spijt me heel erg,leeg van binnen verdriet schuldig voelen…
Door zwangerschapshormonen was ik niet mijzelf wist niet meer wat ik moest doen…Ik voel me zo slechte moeder en helemaal leeg van binnen zijn en weet dat je het me vergeven hebt..In mijn droom hebben jullie tegen me gezegd ga verder geen spijt en geen schuldig meer voelen…
Ik ben nog heel boos op mijzelf en neem mijzelf kwalijk maar als ik ooit zwanger mocht raken zal ik er zeker heel blij en gelukkig mee zijn….
Het is mijn redmiddel en voor de 300 procent volledig herstel…
Dit is dan voor de vierde kindje en jij bent mijn de derde kindje….
Ik vraag me af hoe jij je eruit ziet,ben je een jongen of een meisje….
Als ik ooit in de hemel jou mag ontmoeten……
Mijn Lieve kindje
Je Mama
21 januari 2008 om 20:04
Mijn lieve Kindje,
Je Zusjes Mama en Papa houden heeeel veel van je voor altijd….
Je mama
22 januari 2008 om 18:24
lieve kleine ster ik draag je voor altijd bij me in mijn hartje daar zul je stralen(L)….
23 januari 2008 om 00:05
Mijn lieve Noa,
Ik had je zo graag willen krijgen… Het spijt me verschrikkelijk.
Ik mis je… Mijn hart is gebroken.
Ik denk elke dag aan je. In mijn hart ben je bij me, voor altijd.
Papa en ik houden van je.
kus mama
28 januari 2008 om 22:41
8 weken bij mij
daarna liet ik je vrij
ik had veel pijn
want je was niet meer mijn
je toekomst was onzeker
want je pa was een hartenbreker
ik wilde je een mooi leven geven
en wilde me niet op glad ijs begeven.
je blijft altijd in mijn hart
als ik aan jouw denk ben ik altijd verwart
ik hou van jouw gino
xxx je mams
3 februari 2008 om 01:18
5 weekjes was je.. Mijn kindje.. Wat had ik je graag bij me willen houden!
Ik heb zo ontzettend veel spijt en ik mis je.
Je zal voor altijd in mijn hart blijven..
8 februari 2008 om 13:29
Brigitte pasteels schreef ooit in haar boek ;
TRANEN IN MIJN BUIK
Abortussen kun je niet vergeten.
Je zult je steeds de kinderen herinderen,
die je niet gekregen hebt.
En dat klopt ;
Ik zal namelijk mijn twee sterretjes van 12 en 16 weken oud nooit vergeten.
Ik weet nu het was beter zo maar dr gaat geen dag voorbij zonder dat ik er aan denk wat ik nu had kunnen hebben ,hoe oud ze nu waren geweest ,of het jongetjes of meisjes waren geweest ,hun namen maar de beste namen die ik ze tot nu heb gegeven zijn mijn sterretjes want ze waren nog maar zo klein en al zo sterk dat moeten wel sterretjes zijn
Ik wou dat ik het over kon doen dan had ik het zeker anders gedaan maar voor nu moet ik leven met de keuze’s die ik toen heb gemaakt en de gaat geen dag voorbij zonder dat ik besef wat die keuze’s betekende,en ben benieuwd of dat gevoel van leegte en woede ooit kwijt zal raken .
Ik heb jullie niet op aarde mogen zetten maar k hou wel degelijk van jullie als mijn kindjes daarom ook mijn keuze;s van toen
want zeg nu zelf een verslaafde moeder en eentje die in de gevangenis zit ,ik kon het toen niet ,ik had geen goede moeder geweest meswchien waren jullie wel afgepakt.
Nu 4 jaar later ben ik clean ,en alles gaat goed maar k ben en zal jullie nooit vergeten zolang ik leef
Ik ben niet tegen maar ook niet voor abortus,in mijn geval was het maar meschien beter,en ieder moet zelf weten wat je beslist maar bedenk dat de keuze die je maakt voor het kind moet zijn en niet voor je eigen schuld gevoel weg te werken zo van ik laat het maar komen want abortus is moord ,nee een kind laten komen terwijl je er niet voor kan zorgen om wat voor redenen dan ook Dat zou pas moord zijn
Hoe dan ook ik denk dat het een van meoilijkste keuze’s in het leven is die je dan ook nog in 5 dagen moet nemen ,ik gun het niemand want ik weet wat het met mij heeft gedaan en nu nog steeds doet
Een taraMuisje
8 februari 2008 om 19:34
Ik heb er verschrikkelijk veel spijt van.
Ik hou nogsteeds heel veel van mijn kindje dat ik niet mocht houden.
13 Juli zou je geboren worden.
Die dag blijft moeilijk.
Ik heb ook nooit afscheid kunnen nemen.
Hopelijk zien we elkaar ooit daarboven en ben je niet boos op mij.
Zou je dan graag in mijn armen sluiten.
Ik hou van je moppie.
12 februari 2008 om 19:08
Lieve Lola,
zo zou ik je noemen maar heb anders besloten.Besloten om een leven te hebben zonder jou, in belang van jou leek het me beter.
Helaas voelt het niet zo, heb enorm verdiet en vraag je vergiffenis. Hoop dat je een betere moeder uit gaat kiezen die wel onvoorwaardelijk voor jou kiest.
Wens je een goede zoektocht en bedankt dat je mij hebt gekozen.
21 februari 2008 om 15:05
Lief sterretje,
Wees alsjeblieft niet boos, wees alsjeblieft niet verdrietig.
Het spijt me en ik zal altijd aan jou denken, elk uur van de dag!
Liefs
29 februari 2008 om 14:47
Het is nu 1 jaar 5 maanden en 4 dagen geleden,
dat we je hebben laten gaan..
eerst kon ik het een plekje geven,
maar nu kan ik het bijna niet aan..
Met mijn hoofd weet ik dat het zo beter is,
maar mijn hart schreeuwt dat ik jou zo mis..
Voor altijd jouw mama..
19 maart 2008 om 13:20
lief kindje,
Nu bijna een week geleden, gekozen om jou niet op de aarde te zetten.
Het was een verstandige keus geweest.
Maar het voelt zo anders, zo dubbel.
Als alleenstaande moeder kan ik niet nog een 3e kindje erbij, maar wat had ik je graag willen houden…
Je zit in mijn hart, voor altijd!
19 maart 2008 om 14:40
Mijn Lieve Schattie…!
Het spijt me heel erg dat ik je weg heb laten halen, maar er was geen toekomst voor jou..
Je vader en ik waren zoiezo niet bij elkaar.. en je zou dan alleen maar een leven vol verdriet krijgen.
Ik zal je nooit vergeten en je blijft voor altyd een STER in mijn Hart..!!
Ik Hou Van Jou Mijn Lieverd…!
Liefs, Je Moeder
28 maart 2008 om 11:51
Lieve Anna,
ruim 4 jaar geleden
de pijn blijft
ik wilde het beste voor jou
ik wilde je geen pijn doen
ik wilde je een toekomst geven
ik kon dat toen niet
je vader deed me veel pijn
er was geen vertrouwen
geen vertrouwen in hem
geen vertrouwen in mezelf
ik dacht dat ik mn ouders zou immiteren
ik heb gekozen uit twee kwaden
ik heb je laten gaan
ik heb spijt en denk iedere dag aan jou
en hoe het had kunnen zijn..
ik vind het moeilijk om door te gaan nu je er niet bent
liefs, mama
29 maart 2008 om 18:35
ik mis je
22 april 2008 om 09:14
Lieve Elyse of Marco
Nu bijna 4 jaar geleden en nog steeds ben ik het er niet mee eens.
Ik was 16 en mijn ouders bepaalde toen nog mijn leven. Het spijt me zo dat ik aan hun heb toegegeven. Ik had sterker moeten zijn en voor je moeten opkomen. Je papa en ik wilde het wel maar het mocht helaas niet zo zijn.
Ik mis je nog steeds iedere minuut van de dag en voel me erg schuldig.
Ik hoop waar je ook bent, dat je gelukkig bent!
Ik hou heel erg veel van je en ik zal je nooit van mijn hele leven vergeten!
Een hele dikke kus je mama
18 mei 2008 om 21:45
Kissing You -By: Sade
Pride can stand a thousand trials
The strong will never fall
But watching stars without you
My soul cries
Heaving heart is full of pain
Oooh, oooh, the aching
‘Cause I’m kissing you,
I’m kissing you,
Touch me deep, pure and true
Give to me forever
‘Cause I’m kissing you,
I’m kissing you,
Where are you now
Where are you now
‘Cause I’m kissing you
I’m kissing you,
i miss you
22 mei 2008 om 22:04
Lieve Sanne,
ik heb je even gevoeld, maar heb je weer teruggestuurd.
We waren er nog niet klaar voor, om elkaar te ontvangen.
Maar ooit, komen we weer bij elkaar.
Ik hou van je, mijn kindje, ik hou zo van je.
Je moeder
25 mei 2008 om 13:22
Lieve kleine,
mem houd ongelovelijk veel van je, het was ook allemaal tegen mij, pake en beppe waren niet blij ook pappa was niet blij, niet om jou maar omdat we samen niet een mooie toekomst zouden hebben, mem zat nog op school.
Toch wil ik zeggen dat ik dit nooit had gewild ik hou jou heel graag willen krijgen maar stond alleen op de wereld op dat moment, ik hoop je later toch nog te ontmoeten en je te kunnen vast houden.
Veel liefs en kusjess je mem
26 mei 2008 om 20:54
ik was 15 veel te jong heb er geen spijt van maar mis je wel zal me altijd afvragen of je een meisje of jongen zou zijn en hoe je zou geweest zijn het had niet zo mogen zijn
al 2 jaar geleden je zal altijd een plekje in mijn hart hebben
6 juni 2008 om 17:54
Sophie Gise.
Je naam wil ik eenmaal noemen. Een kleine meid, ik wist het zeker.
Je oma, een paar maanden geleden overleden, vernoemd.
Maar je kwam te laat. Je broers en zusje al zo groot. En hen opvoeden vergt al zoveel. Papa en ik hebben samen zo getwijfeld, gehuild en toch, elke keer erop uit komend: zoveel risico’s. We durfden het niet aan. Gekozen voor wat we al hebben.
8 weken en 1 dag was je op 2 mei. Ik zou uitgerekend zijn op papa’s verjaardag. In mijn gevoel blijf je ons meisje. Ik zal je nooit vergeten.
23 juni 2008 om 20:52
mijn lieve Fleurtje,
Ik wou dat ik het nooit had gedaan…ik mis je zo!
Als een hart kon scheuren
was het mijne nu verscheurd
geen week, geen dag, geen uur
heb ik niet om jou getreurd
Als tranen een trap naar de hemel konden bouwen,
haalde ik je terug
wees niet boos, in mijn hart leef je voort en blijf je mijn meiske
mijn eerste kindje
ik hou van je…
24 juni 2008 om 22:29
Mea Meander,
Zo sterk en liefdevol ik in het leven stond is nu weg.
Zo zwak en liefdeloos voel ik me nu.
Where are you now?
Je hoort bij mij.
Onmetelijk……jij…. Mea Meander
Mijn hart is gebroken
In alle zwangere vrouwen die ik tegenkom voel ik jou.
Jij bent bijzonder, en ik hoop dat je in licht, liefde en leven vertoeft.
Mamma
26 juni 2008 om 21:00
ik denk aan jou, aan hoe het was geweest, aan hoe jij was geweest.
aan alle gelukkige mensen met een baby, hoe gelukkig ik met jou was geweest
27 juni 2008 om 08:33
Lieve vlinder !
Na bijna 2 jaar doet het nog zo ongelooflijk veel pijn..
Ik had je zo graag willen houden maar stond er zo alleen voor.
Ik had geen steun en hulp en heb een beslissing genomen in een roes van verdriet dat ik er zo alleen voor stond..
Ik had je moeten houden je hoort bij mij en je zusje ik mis je zo mijn hart huilt elke dag.
Ik voel mij zo schuldig en zo kapot van binnen.
Ik denk elke dag aan je en het lijkt of het verdriet steeds groter word.
Ik kan het geen plekje geven ben rusteloos en voel mij niet compleet ik mis je !
Ik hoop dat je mij kan vergeven en ergens heel gelukkig bent..
Ik zal altijd van je houden en hoop dat ik je ooit vast zal kunnen houden..
Liefs Mama XXX
27 juli 2008 om 10:20
Mijn lieve kleine schat!
Ik mis je zo erg! Wat heb ik hier spijt van!
En ik zal het mezelf nooit vergeven! Ik hoop dat jij het me wel hebt kunnen vergeven en ik geloof erin dat we elkaar ooit terugzien!
Ik denk elk moment van de dag aan jou en ik hou heel erg veel van jou en dat zal ik ook altijd blijven doen..
Je mama
27 juli 2008 om 23:25
Lieve Cinta Daya,
† 25-07-2008
Saya cinta padamu!
Ibu
29 juli 2008 om 20:33
lieve schat
wat voel ik me schuldig
na 8 weken moest ik je laten gaan
ik mis je zo erg
en ik weet dat ik je ooit vast kan houden
hoop dat je het mama vergeven hebt
nooit zal ik jou vergeten
mijn lieve kleine meid brianna
je hebt voor altijd een plekje in mijn hart
veel lief en kusjes……
je mama
1 augustus 2008 om 15:57
Ik wil je vertellen dat ik er vreselijk veel spijt van heb. Elke dag is er wel een moment dat ik aan je denk. Liefje, je zal altijd in mijn hart zijn en ik zou heel gelukkig met je zijn geweest. Wat een smart….
je moeder
7 augustus 2008 om 20:58
3 maanden geleden. ik vergeet het nooit. je was presies een maand, ik zag je als 1cm op het beeldscherm.
Het voeld als alsof ik je heb vermoord.
hoewel ik weet dat het wel moest ik kan niet voor je zorgen ik ben pas 17.
Ik vind het echt heel erg, dat ik een mensje heb weg moeten halen.
En dat het zover is gekomen door mezelf.
Ik denk er elke dag nog aan.
xx
9 augustus 2008 om 22:25
twee jaar geleden, het voelt of het nog gisteren was.
wat een spijt, wat een gemis,
iedere moment denk ik aan je, hoop ook dat je mij vergeven kan.
ooit zal ik bij je zijn, nu een vlinder bij me en om mij heen.
tranen langs mijn wangen, tranen van verlangen.
besef dat jij niet bij mij bent, ik mij zelf steeds achterna rent, met gevoellens van verdriet want jij ben hier niet.
lief kleintje nog steeds zal ik van je houden
kusje mamma
14 augustus 2008 om 22:42
mijn lieve beebje..zonder jou is het koud en stil..mama was niet echt met haar hoofd erbij,,mijn verdriet is er nog heeeel langgg..ik wil je terug in me buik..waarom heb ik het gedaan,,,ik kan hier niet mee leven en hoop dat ik je terug krijg…ik weet je bent bij me..maar ik zie en voel je niet..ik bid elke avond voor jou..als mama er niet meer is..dan zien we mekaar..ik mis je mijn kleine mups…jij heb niks verkeerds gedaan, maar mama en papa willen toch proberen als we van god,,nog een keer zwanger mogen worden..en het is nog niet gelukt..dit zal mijn straf wel zijn..maar ik bid dat god me vergeef en ik jou opnieuw in me armen mag sluiten…maar ik weet dat ik jou er niet meer mee terug krijg..schatje mijn tranen zijn echt gemeent…mijn allesie vergeef je me..mezelf vergeef ik het dus nooittttttttttt…tot ooit…liefst je mammie die je graag toch had gehad xxx..ohhhhh klote leven!!
21 augustus 2008 om 22:07
Ik mis jullie zo
Ik schaam me diep
Ik voel me schuldig
Ik voel me ontzettend dom
Ik haat mezelf
Ik hou zo van jullie
Ik verlang naar jullie
Vergeef het me
Alsjeblieft
Ooit zien we elkaar weer
Ik weet het zeker
Dan zal ik jullie knuffelen
voor altijd en eeuwig
mama mist jullie…
23 augustus 2008 om 12:51
Het spijt me dat ik het heb laten gebeuren.
Je kon niet komen
Ik heb je uit liefde weg laten halen.
Ik hoop echt dat je dat begrijpt.
28 augustus 2008 om 19:17
Mijn lieve kleine ster,
Morgen moet ik je een week missen
Ik heb zoveel spijt
je was 9 weken bij me,in die 9 weken ben ik zielsveel van je gaan houden
elke moment van de dag denk ik aan je,mis ik je
het was de juiste keuze ik had je niet het leven kunnen bieden wat ik je zou graag had toegewenst wat ik voor je had gewild
en toch heb ik spijt en mis ik je verschrikkelijk
ik wil je zo graag weer terug!
je foto draag ik altijd bij je mijn lieve ster!
ik voel me zo schuldig en gemeen
vergeef het me alsjeblieft!
bij je broertje of zusje als ik ooit zo gezegend zal zijn die te mogen ontvangen zal ik zo me best doen dubbel zoveel liefde te geven!
Ik houd voor altijd van je en je zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben mijn lieve kleine ster
Ik houd heel veel van je lieverd!
veel liefs Mama
vergeef me alsjeblieft
7 september 2008 om 17:10
lieve kleine sterre
want zo had ik je genoemd
ik mis je elke dag het is nu 5 dagen geleden
en ik mis je zo
je mocht helaas niet bij me blijven
het kon niet je papa en mama waren niet meer samen
ik had je zo graag bij me gehouden
nog elke dag kijk ik naar je foto en besef ik hoe dom ik
geweest ben hoe kon ik het mooiste sterretje nou laten gaan
je bent voor altijd in mama s hart
the most beautifull star in heaven
mama houdt van jou voor altijd
7 september 2008 om 18:27
Mijn lieve jochie,
Het was heel moeiljk om je te laten gaan, de moeilijkste beslissing die ik in mijn leven heb gemaakt.
Maar ik heb aan onze Lieve Heer gevraagd of hij je in zijn armen wilde opvangen en toen ik dat had gevraad werd ik heel rustig en wist ik dat het goed was. Ook heb ik gevraagd of je ooit bij me terug mocht komen, als de omstandigheden beter zijn. Het was niet omdat mama niet van je hield, maar jij verdiende beter.
Tot ziens mijn allergrootste schat, je leeft in mijn hart.
And rockabye sweet baby James…
Met veel respect voor alle die dappere, lieve moeders hier.
10 september 2008 om 11:53
Mijn lieve klein,
Tranen rollen over mijn gezicht,
als ik terug denk aan twee weken geleden.
26 augustus 2008. De zwartste en zwaarste dag van mn leven.
9 weken en 2 dagen leefde je in mijn buik.
Ik voelde je.
Je was er pas kort, maar ik hield al ziels veel van je.
Toch kon je niet blijven, ik ben te jong en heb je niets te bieden.
Als ik naar mijn eigen gevoel had geluisterd, had ik je bij me gehouden.
Wat een spijt.
Ooit zal ik je voor áltijd in mijn arme sluiten als we weer samen zijn.
Hopelijk vergeef je me de pijn die ik ook jou heb aangedaan.
Ik mis je zo erg..
Ik houd ziels veel van je, en zal je voor altijd in mijn hart dragen!!
Heel veel kusjes & knuffeltjes.
je mama.
15 september 2008 om 08:26
Lieve vlinder,
Jij woont in mijn hart,
Heel diep hier in mijn hart,
Waar liefde is voor altijd,
nooit wil ik jouw kwijt,
jij woont in mijn hart,
voor altijd !
Ik mis je zo….
Mamma XXXx
20 oktober 2008 om 17:57
mijn hart huil ik verder met de gedachte aan jou.
Nog rillingen krijgen aan dat ik nog steeds van je hou
Met een traan gekoppeld aan jou hart.
Die klopte op het scherm zo mooi en zacht
Ik was een mama en dat vulde mij ziel.
Maar hoe dichter die datum naderde hoe meer ik viel.
In diepte en verdriet was het toen voorbij
Jij was en blijft weg van mij
Enkel in foto in mijn dagboek
Nog steeds verlangen naar dat gevoel dat ik zoek.
Ook al heb ik je geen kans gegeven.
Weet dat je altijd in mijn hart zult voortleven.
Sluit ik mijn ogen , zie ik het weer ,
Ik als mama kijkend op mijn kindje neer.
Het spijt me zo dat ik het heb moeten doen.
Nooit meer in mijn hele leven, zal ik er nog eentje weggeven.
Dikke x je mama
Me
22 oktober 2008 om 21:02
Als tranen een trap konden bouwen en
herinneringen een brug
dan klom ik daarop omhoog en
bracht je bij mij terug.
28 oktober 2008 om 18:03
Mijn lieve Milan,
nog 2 maandjes en dan zou je geboren worden. Ik denk elke dag aan je. Je was maar even in mijn buik maar je zult altijd bij me zijn. Ik hoop zo dat je ooit weer bij me terug komt. Het spijt me zo Milan, mama en papa zijn nog zo jong. We willen jou alles geven maar nu had dat niet gekunt.
Ik hou zoveel van je mijn kleine Milan, mama heeft je even terug naar de hemel gestuurd je moet nog even wachten tot mama een vrouw is en geen meisje meer. Kom je dan terug?
Tot snel mijn kleine engel
papa en mama houden van je
Volim Te
1 november 2008 om 10:35
Dag kleine Engel
Dag kleine Engel
Ik moest je laten gaan
Met pijn in mijn hart
Weggerukt uit mijn bestaan
Dag kleine engel
Vergeef me mijn besluit
Verscheurd van verdriet…
Je ging mijn lichaam uit
Dag kleine engel
Net 2 maandjes oud
Weet, mijn lieve Jurre
Dat ik voor altijd van je houdt!
Dag kleine Engel
4 november 2008 om 03:31
Bijna een jaar later, je was vijf weken en zes dagen. Dacht dat het me niks deed, ik was zo zeker dat ik geen kindje wilde. Nu lig ik ’s nachts wakker. Hoe dichterbij 21 december komt hoe meer verdriet ik heb. Je was een meisje, pas geleden was je bij me en je zei dat je niet boos was, dat ik de juiste beslissing had gemaakt. We gaan elkaar weer zien op een dag.
Liefs je mama
10 november 2008 om 22:21
Je zou volgende maand geboren gaan worden,
ik denk nog steeds aan je.
mijn kleine puk
love u
12 november 2008 om 10:03
mijn lieve kleine meisje..
het spijt mij zo erg ik hou van je ik zal je nooit vergeten waarom heb ik je laten gaan?
ik voelde je ik zag je en nog liet ik je gaan hoe kon ik het spijt me ik hoop dat je in het paradijs bent inshallah
14 november 2008 om 10:01
Voel je niet schuldig….
Wees niet verdrietig….
Het is goed zo…..
Het was de tijd nog niet…..
14 november 2008 om 10:05
Voel je niet schuldig….
Wees niet verdrietig….
Het is goed zo…..
Het was de tijd nog niet…..
We hebben allemaal nog te leren…
en groeien…onze ervaringen op te doen….
Het ging zoals het moest gaan
een ervaring die we nodig hadden in dit leven
bekijk het van de positive kant!
lieve mama
onze verbinding op aarde was maar kort
maar in de Ziel voor altijd!
16 november 2008 om 16:43
ons lieve kleine meisje.
elke dag denken wij aan je,elke dag denken we hoe zou je eruit gaan zien elke dag hebben we spijt dat we je hebben laten gaan,en elke dag missen we jouw,sorry lieve schat konden we de tijd maar terug draaien dan haalden wij je gelijk terug.
22 november 2008 om 23:26
lieve nora,
8 weken was je bij me, en daarna niet meer.
ik heb nergens zo een spijt van, dan dat ik jou liet gaan.
het gelukkigste moment was toen ik merkte dat jij er was, en ik later je hartje zag kloppen. maar het was niet reëel, zo dacht je vader, en meer. iedereen houd superveel van je, en je zal altijd bij ons zijn!!
jij bent mijn kleine meisje, en ik wacht op je tot je je weer bij ons wilt voegen, en ik zal je never nooit meer laten gaan!!!!
ik hou van jou met heel mij hart!
mama
26 november 2008 om 18:35
hey lief kleintje
het is nu 2 dagen geleden dat wij je hebben laten weg halen, en we missen je heel erg maar lief kleintje het is beter zo maar het doet wel ontzettend veel pijn om je te laten gaan en niet te weten wat je zou worden en hoe je er uit zou gaan zien.
Lief kleintje ik hoop dat je ons kunt vergeven en dat we je ooit een keer zullen zien en weten wat je geworden was en op wie je lijk
We blijven altijd van je houden dikke knuffel
papa, mama, je zus en je broer
11 december 2008 om 21:51
denk nog steeds aan je
14 december 2008 om 00:50
Hey lief kleintje van mij,
De kerst tijd komt er aan en dat is zwaar. Het had geweldig geweest om met jou in mijn dikke ronde buik bij de kerstboom te zitten.
Ik denk heel erg veel aan je! Over 3 manden had je geboren moeten worden, maar door mijn eigen schuld zal dat niet gebeuren..
Ik mis je!!!
Ik droom over je, ik fantaseer over je, in gedachten ben je altijd bij me.. Het is zo moeilijk jou niet bij me te voelen. Wees asjelieft niet boos..
Elke nacht, voor dat ik ga slapen kijk naar naar hemel. Dan vertel ik je elke keer weer dat ik hier op je wacht tot je weer bij me terug komt…
Je zal welkom zijn!
Ik hou ziels veel van je,
Dikke kus, Mamma
18 december 2008 om 00:42
mijn lieve kleine meisje,
ik mis je zo erg,elke dag sinds die 7 november denk ik aan jouw.
hoe kon ik dit doen,ik denk dat je echt pijn hebt gehad,het spijt me mijn meisje,jouw vergeet ik nooit sorry dikke kus
22 december 2008 om 05:15
Mijn lieve dochter,
8 weken in mijn buik, wat ik dacht dat een vervelende tijd was, blijkt achteraf de mooiste tijd in mijn leven te zijn geweest. Ik weet nog precies hoe ik me voelde, misselijk en hongerig, je liet me blijken dat je er was. Ik mis je elke dag, en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk. We waren er niet klaar voor, je papa en ik, hoe graag ik je ook wilde. Zal je me ooit vergeven? Kan je in mijn hart zien hoe graag ik je bij mij wil? Als ik de tijd terug kon draaien had ik je bij me gehouden en waren wij nu samen.
Je papa en ik willen graag een kindje, ik vraag god elke avond of jij terug mag komen naar ons ….ik wil je bewijzen hoeveel ik van je hou ….
Dank je wel dat je ons had uitgekozen als je ouders …. je blijft voor altijd in mijn hart …. mijn eerste kind ….ik hoop dat ik je ooit mag zien …..
*09-03-05*
26 december 2008 om 01:22
ons lieve kleine meisje,
het was vandaag kerst,en wat dacht ik aan jou,zat je maar nog in mijn buik,wat een spijt ik mis je zo erg,mijn meisje hoe kon ik jouw laten gaan,waar zat mijn hart en gevoel op dat moment sorry lieverd voor altijd in gedachten bij ons..
4 januari 2009 om 20:59
lief kleintje
wat heb ik gedaan, wat ben ik stom geweest, ik heb nu zo`n spijt wat ik toen heb gedaan het is nu een nieuw jaar en over een half jaar zou je geboren worden maar helaas het zat/zit er niet in je papa en ik waren er nog niet klaar voor, maar we denken elke dag aan je en we fantaseren over je lief kleintje we houden van je en missen je ontzettend
lief kleintje je bent altijd bij ons en in onze gedachten dikke kus
14 januari 2009 om 19:47
Het spijt me zo ontzettend, hoe heb ik dit ooit kunnen doen, Jouw leventje heb ik gestopt, ik degene die jou had moeten beschermen heeft jouw hartje laten stoppen.
Diep van binnen hoop ik dat je bij ons terug komt maar jij verdient een lieve papa en mama die heel veel van je houden en je wel zullen beschermen.
Het spijt me zo mijn kleine onschuldige kindje dit had ik nooit nooit nooit mogen doen……….
16 januari 2009 om 22:05
lief pukkie,
Je hoort bij ons,
ook al ben je niet mij heen
je zit in mijn hart
I carry your heart : by E.E. Cumming
Ik draag je hart bij mij,
ik draag het in mijn hart waar ik ook ga, ga jij mee
en wat ik ook doe is jouw beslissing, mijn schat.
Ik vrees mijn lot niet,
want jij bent mijn lot.
Ik hoef de wereld niet,
want jij bent mijn wereld.
Het diepste geheim dat niemand kent;
de basis van de wortel,
de kiem van de knop en de top van de kruin van de boom des levens die hoger groeit dan de ziel hoopt en de geest kan verbergen,
het wonder dat de sterren uiteen houdt;
ik draag jouw hart ,
ik draag het in mijn hart .
26 januari 2009 om 21:35
Ik heb je nooit gezien
maar ik ken je
Ik heb je nooit vastgehouden
maar ik voel je
Ik ben nooit bij je geweest
maar ik mis je
Geen dag,geen minuut ben je niet bij me
Waar ik ook ga, je bent bij me, in mijn dromen, in mijn lijf en in mijn gedachten
Ik draag je bij me voor altijd
Ik hoop dat het goed met je gaat
daar waar je ook bent
ik zal je altijd warm en veilig houden in mijn hart houden
misschien zie ik je ooit
dan zal ik je herkennen
en je vertellen hoeveel het me spijt
soms zou ik willen dat de deur opengaat en jij daar staat
dan zou ik je dicht tegen me aan trekken en je nooit meer laten gaan….
1 februari 2009 om 21:34
lieve kleine sterre
nog 2 en halve maand dan zal je geboren worden
maar helaas kon ik je op dat moment niet houden
ik liet me teveel beinvloeden door je papa
mama heeft een tattoo laten zetten vorige week van
een vlinder want mijn kleine mopje hoort bij mij
nog elke dag mis ik jou wat had ik je graag bij me gehad
voor altijd in mama s hart ik mis je zo
dikke kus mama
28 februari 2009 om 10:56
Best, lieve mensen,
het is voor ons 18 jaar geleden en ik begin het nu pas te verwerken. Zo ontzettend veel pijn dat het me nog steeds doet. Ik zou zo graag er iets tegen willen doen, samen met iedereen die zo veel spijt en pijn heeft. Als iemand dat wil, laat het maar weten. Ik kan begin het nu in ieder geval te verwerken, maar het is moeilijk om ons klein kindje te moeten missen. Achteraf weet ik dat we een andere weg hadden moeten en kunnen kiezen.
Als herinnering heb ik bij het VBOK een speldje gekocht: kostbare voetjes heet het. De voetjes zijn zo groot als van een kindje van 10 weken. Het spreekt mensen wel aan als ze het zien. Er over kunnen praten is heel goed merk ik.
Heel veel sterkte allemaal. Aan iedereen die voor een keus staat zou ik willen zeggen doe het niet. Er is altijd een andere oplossing.
Liefs,
Anko.
4 maart 2009 om 23:56
12 mei 2004, de dag waarop ik een keuze heb gemaakt die me nu nog steeds intens verdrietig maakt.. Alweer bijna 5 jaar geleden dat ik je heb laten gaan. Je hebt 6 weekjes in mijn buik geleefd en nu leef je tussen de sterretjes.
Kon ik het maar terugdraaien, dan zou ik je overladen met liefde. Zo verschrikkelijk veel spijt… Mijn kleine ster, wat heb ik gedaan? Weet dat ik elke dag aan je denk en je zo verschrikkelijk mis…
* 12-05-2004* Voor altijd in mijn hart
11 maart 2009 om 14:49
Dag lief klein vlindertje,
wat deed het pijn dat we jou op 10 dec 2007 hebben moeten laten gaan.
Ik was 7 weekjes zwanger van je en het voelde heerlijk jou in m,n buik te dragen, maar lief kleintje, de omstandigheden lieten het niet toe om jou te mogen houden.
Het doet nog elke dag pijn lieverd, en we denken elke dag aan jou.
Papa heeft jou een mooie naam gegeven LISA… want we wisten zeker dat je een meisje was.
Je blijft voor altijd in ons hart vlindertje.
Dikke knuffel en we houden van je.
Mama en papa
16 maart 2009 om 20:23
Afgelopen weekend was het 1 jaar geleden, wat een emotionele dag was het zaterdag!
Ik heb de hele dag een kaarsje voor je gebrand en ’s avonds met Max en Sanne een chinese wensballon laten opstijgen!
Ik hoop dat je ergens om ons heen bent, dat je kunt zien en voelen hoe veel er van je gehouden wordt!
Ik mis jou
20 maart 2009 om 13:43
Dag mijn kleine sterretje.
Ik had je zo graag op de wereld willen zetten maar door zoveel problemen was dat niet mogelijk.
Op de echo bleek dat je gestopt was met groeien en ik je dus nooit en te nimmer op de wereld had kunnen zetten.
Jij was mijn stille wens, ik had nog zoveel liefde te geven.
Elke dag draag ik je bij me, diep in mijn hart want ook jij bent en blijft voor mij mijn kindje.
Gekregen uit liefde, gegaan uit liefde.
Dikke knuffel jou mama
22 maart 2009 om 14:02
Je bent een engel
Uitgevlogen voor altijd
Recht naar de hemel
Rusteloos is mijn hart
Eindeloos verdriet
Dag Lieve Jurre….
4 april 2009 om 17:00
Onze lieve kleine,
Het is nu 2 maandjes geleden dat wij jou hebben laten gaan, maar nooit in gedachten, daar ben je nog steeds bij ons, en dat zal altijd zo blijven.
Jou papa en ik wilden jou graag houden als wij ietsje ouder waren, maar we zijn nog te jong om jou een goed leven te kunnen bieden, niets liever wil ik dan dat jij nog bij mij bent, veilig in mijn buik. ik wil dat ik je had kunnen beschermen en jou nooit pijn had gedaan. Nu doet het pijn aan mijn hart, en laat ik vaak een traan voor jou vallen. Ik heb enorme spijt dat ik jou heb laten gaan, elke dag voel ik een diep gemis, gemis dat ik nooit zal weten hou jij zou zijn, hoe jij eruit zou hebben gezien, zou je mijn ogen hebben? of die van je vader? op wie zou jij lijken?, ik hoop dat je mij kunt vergeven en dat ik jou ooit in mijn armen kan sluiten. mijn eerste kindje, ik weet zeker dat jij een jongetje zou zijn, mijn jochie.
Jij bent voor altijd in mijn hart!
en ik en jou papa houden van je<3
Kus, jou mama
7 april 2009 om 17:54
Één klein sterretje
Ik kan niet slapen
Alle lichten uit
Draai mij nog een keer om
Slechts één vraag stel ik
Waarom?
Buiten is het donker
En ik zie de maan
Moest jij echt gaan?
Naast de maan
een klein sterretje
De rest is donkerblauw
Één ding weet ik
Dat sterretje is van jou.
14 april 2009 om 18:01
Lief kleintje
Wat heb ik een spijt dat ik je heb laten gaan, het is echt het stomste wat ik ooit heb gedaan.
Wel mocht ik je 9 weken bij me houden en daarna was het afgelopen, het is nu 5 maanden later dat ik je heb laten gaan als ik het terug kon draaien had ik het zeker met 100% gedaan dan had ik je nu gevoeld in mijn buik en over 2 maanden vast kunnen houden.
Maar lief kleintje je mama zal met dit schuld gevoel moeten leren leven hoe moeilijk dat ook is zonder jou.
Ik mis je en hou van je dikke kus mama
17 april 2009 om 23:50
Lieve kleine van mamma,
Nog elke dag ga ik kapot aan het gevoel van jou hier bij mij missen. Je had nu ongeveer een maandje oud geweest. God wat had k je graag bij me willen hebben. Elke keer als ik iemand zie met een babytje word ik zo enorm jaloers! Ik heb jou en ook mezelf het mooieste af genomen. Het leven, en het vóór iemand leven. Jij zou leven en ik zou voor jou leven.
Nog elke dag bid ik en hoop ik dat je bij mij terug komt als de tijd daar klaar voor is. Dat we dan gelukkig zullen worden..
Wees asjebliefd niet boos op me. Ik was wanhopig, in paniek en wist niet wat ik deed… Kon ik de tijd terug draaien zou ik het doen. Zonder er ook maar een seconde over na te denken. We horen bij elkaar en zullen bij elkaar komen. Echt..
Ik hou van je!
19 april 2009 om 23:54
Cradle (the dream of) you
You were suddenly,
carelessly,
unintentionally mine
for five weeks or three
I secretly held you
every minute
you were here with me
preciously cherished,
-we wanted to stay-
I carried (the dream of) you
while you were pulled away
I cradled (the dream of) you
when you died to go on
and I breathe, I breathe
as hard as I can
I breathe and sing
sing with you new blood
received you in my veins,
my brains and my gut
I tightened my grip
and without a doubt
decided so smoothly
to have you cut out
become a claiming mother
of a tiny white cloud
still eager to be proud
of two queens to be born;
now you’re nipped in the bud
and my insides are torn
My belly is sorry
for being warm but not safe
My ready womb resents
Having pushed you away
My breasts are sorry for
not blossoming you to stay
My naked bones freeze
for letting you escape
My eyes still regret
not knowing your shape
My dark mind is mad for
not watching you grow old
My pale skin is sorry
for fearing you cold
My soul is sorry
for not giving you a name
and me, I am sorry for
the shame you became
I will always
breathe you, baby
breathe and whisper
with me
your lavender song
wherever you are now,
wherever you are gone
I will always be
your very first mum
to sing and soothe you
and sleep in the sun
you will always be
at rest by my side
even if it is in
all the other women’s
pregnant bellies
that you hide
I will remember you, beginning,
in my middle,
in the middle of the night
where my Queen lion’s heart
mourns your red stolen start,
soundlessly roars
violently cried
and is so, so, so angry
that you died
20 april 2009 om 10:16
17 april 2009
Lief klein zieltje,mijn allerliefste schat
Ik heb je laten vliegen,met pijn in mijn hart.
Vlieg langs de wolkjes hoog in de lucht,weet dat ik van je hou en ooit maak ik samen met jouw deze vlucht.
Weet dat je nooit word vergeten,dat mag de hemel weten.
Wees niet bang in gedachten ben ik altijd bij jouw
Ik laat je nooit meer los weet dat ik van je hou…
Dag vlinder!
Vlieg als nooit tevoren…
Liefs mama x
25 april 2009 om 14:22
Lieve Sarah en Jasmijn,
Jullie zouden nu al bijna geboren worden…..wat vind ik het verschrikkelijk dat ik jullie nooit zal zien.Zouden jullie op jullie twee broers lijken?Ik zal het nooit weten.Mamma heeft jullie wel op de echo gezien,jullie waren al twee echte kindjes..moesten alleen nog groeien.Toch hebben pappa en mamma besloten om jullie niet te laten komen,jullie broers zijn al zo groot.al 15 en17 jaar.Ik voel heel veel wisselende emoties:verdriet,spijt,berusting.De emotie die het steeds wint is het feit dat ik jullie gewoon mis!!!!Ik mis jullie in mijn buik en straks als de uitgerekende datum is geweest,zal ik jullie nog meer missen.
Lieve,lieve kleine meisjes,mamma zal jullie missen en ik zal mijn hele leven aan jullie blijven denken,ik hoop dat ik jullie ooit zal zien.
Hele dikke kus van mamma
2 mei 2009 om 13:19
lief klein kindje,
als ik beslissing terug kon draaien zou je een dezer dagen geboren zijn.
zo onwerkelijk en zo ontzettend veel spijt.
komt het ooit nog goed?
als ik je in mijn armen kon nemen zou ik je laten weten hou veel ik van je houd en je altijd beschermen, maar mijn armen en de wereld om mij heen zijn leeg. Sorry het spijt me zo.
jou mama
5 mei 2009 om 18:40
Lief kindje van me,
Vandaag is het precies 5 jaar geleden dat ik jou heb weg laten halen.
Hoe simpel en logisch de keuze op dat moment voor mij was, zo’n spijt en verdriet heb ik nu van deze beslissing.
Achteraf bekeken had ik niet de juiste redenen, achteraf had ik het vast wel met jou gered! Op dit moment ben ik 21 weken zwanger van jouw broertje en ben je steeds in mijn gedachten. Denk niet dat ik meer van dit kindje houdt als van jou. Maar ik heb geleerd van wat ik jou heb aangedaan en nu wil ik dat bij dit kindje zoveel mogelijk proberen goed te maken.
Het spijt me zo, lieverd. Ik kan het begrijpen als je me nooit meer wilt vergeven, maar geloof me…ik wou dat ik het kon terugdraaien.
Nu ontfermt de Heere zich vast over jou door zijn barmhartigheid en ben je in zijn veilige haven. Hopelijk mag ik je ooit nog in mijn armen nemen.
Liefs mama
17 mei 2009 om 17:27
lieve Jayden od Alysia,
Alweer een maand geleden *14-4-2009*
De pijn is erg.. het is onthoudbaar.. Zo zwaar.. Mama heeft geen kracht om het helemaal te verwerken.. Papa heeft pijn en is diep van binnen verscheurd in 100000 stukjes..!
We waren te jong, we konden je nog geen toekomst geven..
Nu doet het ppijn, en willen we je terug..
Rust zacht lief engeltje, vlindertje van ons..!
We houden voor altijd van je!
Dikke kus van papa en mama
26 mei 2009 om 13:10
29-11-2007.
de datum dat je 20 weken oud was en ook de datum dat je niet langer in mijn buik zou zijn. Nu, ruim 1,5 jaar later is het rustiger in mijn hoofd. de enige reden dat jij niet geboren bent is mijn lichamelijke gezondheid. Dank je wel voor het onvergetelijke mooie gevoel wat jij me hebt gegeven, hoe dubbel ook in die periode. Ik ben er trots op dat ik mezelf toch stiekem een beetje mama kan noemen. Ik heb je gezien en als er meer is tussen hemel en aarde ga ik je ooit ontmoeten! en voor het geval dat dat gaat gebeuren zeg ik maar 1 ding: pas goed op jezelf!! misschien tot ooit mooie meid!
7 juni 2009 om 20:38
Lieve schat,
Rond deze periode was je ongeveer 3 maandjes oud geweest. Wat mis ik je. Bijna elke nacht vallen er nog tranen over mijn wangen omdat ik het niet aan kan zonder jou. Van binnen is mijn hart nog steeds gebroken. Zal hij ooit nog helen? Ik weet dat mijn hart, lichaam en geest pas rust zullen vinden op het momment dat jij weer bij mij bent.
Als die dag zal aanbreken zal ik je nooit meer laten gaan. We zullen de gelukkiste mensen op aarde zijn. Dat beloof ik je…
Lieverd, ik vraag het je nog een keer. Asjebliefd vergeef me, ik wilde het niet. Het gevoel van nu en toen is niet te beschrijven het is iets wat niemand ooit zal weten. Alleen jij mijn kleine, wij zijn samen 1.
Nu en altijd!
Dikke kus en knuffel,
Jouw mamma!
12 juni 2009 om 21:56
Lieve Noah,
Ja Noah, dat zou je naam zijn…
Je leest dit niet en waarschijnlijk hoor of voel je me niet eens…
Ik ben in de war…
En kan alleen maar huilen…
Huilen om de hele situatie…
Van dag 1 tot nu…
Het spijt me zo lieverd…
Dat ik jou, mijn kindje, het leven heb ontnomen…
Onverwachts werd ik van jou zwanger…
Ik was geschrokken, maar stiekem gelukkig…
Gelukkig dat ik jou zou mogen krijgen…
Ik hield je twee maanden warm en veilig in mijn buik..,
Ookal had jij nog geen hartje…
Vanaf dag 1 wist ik dat je bij mij hoorde en ik hield van je…
Ik heb zo lang getwijfeld …
Mijn hart wilde je houden… heb toegegeven aan je vaders wensen…
Hij was er niet klaar voor…
Om jou op te voeden en voor je te zorgen…
Je had mijn eerste kindje kunnen zijn…. En eigenlijk… ben je dat ook!
Noah het spijt me zo erg…
Je bent nu drie dagen uit mijn buik…
Het warme gevoel is vervangen door steken van pijn…
Ik mis je verschrikkelijk en ik haat mezelf omdat ik de verkeerde keuze heb gemaakt…
We hadden het wel gered met zn tweetjes…
Noah ik hou verschrikkelijk veel van je
Vergeef me alsjeblieft…
Liefs mama
15 juni 2009 om 08:58
Dag mijn lieve manneke,
Gisteren zou je anders geboren zijn. Wat was het voor je papa en mij een bijzondere dag. Ondanks al het verdriet dat wij nog steeds voelen omdat we je hebben moeten laten gaan voelden we dat je ons iets duidelijk wilde maken. Door dat lieve telefoontje van mijn ‘oude’ pleegkindje werd mij duidelijk dat ik voor heel veel andere pleegkindjes nog een hele goed ‘mama’ kan zijn. Alsof je mij wilde zeggen dat het goed was zo.
Papa en ik missen je enorm en we hebben gisteren afgesloten door een gelukslantaarn naar je toe te sturen met al onze liefde.
Ik hou van je lieve Jurre
Liefs,
mama
12 augustus 2009 om 16:02
Leef met me mee
12 augustus 2009 om 21:40
lief klein kindje;
in mijn hart ben je nog steeds en zul je altijd blijven. je ontroert me en raakt me. je hebt me heel veel duidelijk gemaakt; hoe waardevol mijn naasten en mijn vrienden zijn. hoe waardevol jij dus bent(geweest) ik had je zo graag willen leren kennen, en ik voel en weet dat we bij elkaar zijn. je hebt me in een droom duidelijk gemaakt; het is goed zo. toen was je nog bij me; 2 dagen later voelde ik leegte en intens verdriet. en bij tijden nu nog. maar dwars door het verdriet, de rouw om jou, voel ik heel veel liefde voor je.
ik kon niet anders. mijn gezondheid en jouw gezondheid stonden op het spel; de risico’s te groot. daarom mag je in deze vorm verder bestaan, en me leiden en ik je volgen.
17 augustus 2009 om 10:08
poe een zware dag, vanmiddag naar de dokter voor de verwijskaart….. verdriet veel verdriet en pijn, maar t kan niet anders ik heb de middelen niet om je een kans te geven. sorry schat, het spijt me heel erg. ik hoop dat je me kunt vergeven.
kus van je mama
19 augustus 2009 om 17:49
daar ben ik weer, 28 augustus is de datum dat ik je zal moeten laten gaan. hier thuis loopt nu op dit moment niks meer, mn werk glipt door mn vingers en de kinderen merken wel degelijk dat er wat is. zie er onwijs tegenop wil niet gaan maar zal wel moeten. wat is de wereld stom
21 augustus 2009 om 01:48
Na bijna anderhalf jaar toch een berichtje voor het ongewenste wondertje dat niet mocht zijn. Lang heb ik niet hoeven denken… Ik had niet genoeg om je gelukkig te maken, alle liefde had ik nodig voor je papa en mezelf… Maar pijn doet het nog steeds een beetje. Soms denk ik, wat als… 9 weekjes oud was je, en je hartje klopte zo mooi… Ik zal het nooit vergeten! De hele dag ging voorbij in een waas voorbij, maar je hartje vergeet ik nooit meer! Ik weet zeker dat het de juiste keuze was, en je papa ook. Maar soms denken we nog aan je. En als je ooit een broertje of zusje krijgt, dan zal die alles krijgen wat er voor jou toen niet was! Ik hou van je, daarom heb ik je laten gaan! Heel veel liefs, knuffels en kussen van je Mama
25 augustus 2009 om 20:55
Lieve kleine grote Ster van ons,
Alweer bijna 8 maanden geleden dat ik je heb laten gaan, nog steeds zit je in mijn hart. je was niet gepland, maar wel gewenst, alleen lieten de omstandigheden het niet toe. was dat maar wel zo, dan was je er nu al geweest.
Mama kan jou niet vergeten, en ik heb besloten jou een echte naam te geven: Jurre Jeroen.. Jeroen naar jou papa.
Ik mis je, ondanks dat ik je nooit écht gekend heb, kende ik jou toch.
ondanks dat ik jou nooit gezien heb, weet ik wie je bent.
en daarom zal ik jou nooit vergeten, mijn ster.
Ik hou onvoorwaardelijk van je.
een hele dikke kus en een knuffel van Mama
28 augustus 2009 om 10:43
Kon ik je maar terugtoveren….
Oh kleintje..ik mis je zo verschrikkelijk….
Je blijft me 1e kindje Noah…
Ik denk elke dag aan het moment waarop ik je in mijn armen kan nemen..
Je kan knuffelen en je kan vertellen hoeveel ik wel niet van je houdt…
Het spijt me zo schat dat ik je geen kans heb gegeven….
Mama loves you
6 september 2009 om 03:26
hey mijn kleintje
het is al zolang geleden dat je mij ontnomen werd 09/12/94
ik had je gezworen je nooit laten af te pakken maar toch ze waren te sterk
zwaar getekend door dit verlies ga ik door met mijn leven je hebt 2 schatten van broertjes maar ik ben weg van je papa kon het niet meer aan
ik mis je elke dag zo verschrikkelijk
mama heeft nu een nieuwe vriend hij heeft me ook al vreselijk pijn gedaan maar ik geef hem nog een kans hij begrijpt mijn immense verdriet om jou
nog steeds heb ik het nog niet verwerkt zou zo graag met hem nog een babytje willen maar het gaat niet lukken mama is inmiddels 31jaar liefje waar je ook bent jij blijft in mijn hartje vooraltijd ik heb jou altijd gewilt en als ik de tijd kon terug draaien deed ik het onmiddelijk ik wil je zo graag in mijn armen houden engeltje ik hou zoveel van jou mijn tranen zijn niet te bedwingen ik mis je zo kleintje ik mis je zo
15 september 2009 om 10:00
Lief meisje van me,
Want dat zou je zijn geworden.
Zo anders was mijn zwangerschap van jou.
Misselijk en ziek, verward en radeloos.
De aanblik op die tweede roze streep, ik was zo gelukkig!
Maar toen kwam je vader, hij wilde abortus.
Je had al 2 halfbroertjes waar ik alleen voor zorgde.
Ik wilde het allerbeste voor jou, voor jullie…
En ik besef nu,
ik had jullie het beste kunnen bieden.
Want wat hou ik van al mijn kinderen.
Maar ik heb je weg laten halen
de beslissing is gemaakt
Het was geen keus, het was een kwaad uit 2 kwaden.
Je boompje is geplant, maar mijn tranen komen nog steeds.
Lief meisje van me, wat voel ik me leeg zonder jou.
Ik had je zoveel te bieden en jij ons.
Ooit vind ik jou zieltje weer
onze tijd komt nog wel.
Dikke zoen je mama x
26 september 2009 om 12:14
7 weken geleden alweer. Ik mis je zo. Ik had je zo graag gehouden. Natuurlijk is dit beter, ik zou t niet hebben aangekund nog een baby erbij maar ik mis je zo. Het doet zoveel pijn van binnen. Ik heb je gezien erna, jij was mn eigen kleine pareltje. Wetende dat jij hier niks van merkte, wetende dat dit de juiste beslissing was, huil ik nog elke dag.
7 oktober 2009 om 21:36
Lieve Roos,
Ik mis je zo ontzettend. Ik had je zo graag in mijn armen willen nemen.
Het spijt me, dat ik je het leven heb ontnomen, maar ik ben nog te jong, ik ben nog zoveel met mezelf bezig en zou je te weinig te bieden hebben.
Ik zou je nooit de liefde hebben kunnen geven die je nodig had, ook al zou ik dat zo graag willen!!!
Ik heb je nooit echt gekend, maar toch ken ik je, ik voelde je, wat zo een fijn/warm gevoel was, ik voelde me gehecht aan jou, ik voelde mijn liefde voor jou en ik voelde het samen zijn met jou. Jij was en bent voor mij, mijn kindje!
En nu voelt het leeg, ik voel me eenzaam en erg verdrietig, al voel ik dat je dichtbij me bent. Ik hou van je!
Het spijt me echt, ik ben echt kwaad op mezelf, omdat ik je het leven hebt ontnomen, ik had zo graag gewilt dat ik samen met jou door kon gaan, dat ik je een mooie toekomst kon geven, ik had je willen beschermen er voor willen zorgen dat jij geen pijn zou hebben, maar dat kan ik niet en misschien is het daarom wel beter, al voelt het niet zo.
Het liefst zou ik het terug willen draaien, jou nu nog voelen in mijn buik en uiteindelijk vasthouden, samen met jou zijn, wat wil ik dat graag!!
Je bent voor mij mijn eerste kindje en dat zul je altijd blijven, lieverd wat mis ik jou, wat doet het pijn om zonder jou te zijn. Elke dag doet het pijn elke dag vraag ik me af hoe je zou zijn geworden, zou je op mij lijken of juist niet, wat voor karakter zou je hebben, wat zou je leuk vinden enz, ik blijf er maar aan denken en wachten op de antwoorden die niet zullen komen. Elke dag zie ik zwangere vrouwen, ik word er echt verdrietig van en voel dan zoveel spijt, ik wil bij je zijn!! Elke dag blijf ik hopen dat je ooit weer bij mij bent, dat we samen gelukkig zijn..
Lieverd, ik mis je heel erg, hopelijk vergeef je mij, maar ik zal je vanuit hier altijd beschermen, bij je blijven, mijn liefde geven en als de tijd daar is bij jou in de hemel zijn! Ik hou echt heel veel van jou! Rust zacht, lieve Roos, ik ben bij je!
Liefs,
mama
12 oktober 2009 om 19:09
lief klein mensje .
Met heel veel pijn in m,n hart heb ik je moeten laten gaan .
Maar nu ,n jaar later , is er nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan je denk .
Hoe zou je er nu uitzien ?
Zou je al kunnen lopen .
Zou je al mamma zeggen ?
Wat zou je spelen met je broers .
Het spijt me zo !!
Vergeet nooit dat ik heel veel van je hou !!!!
En vergeten doe ik je nooit .
liefs mama
15 oktober 2009 om 19:59
Denk aan je..
30 oktober 2009 om 15:17
Lief onschuldig kindje, kon de tijd maar 7 jaar terug….
30 oktober 2009 om 17:12
Lieve………
Soms lijkt het wel alsof je er toch bent,
ik voel een briesje langs mijn been en ik kijk op.
Het lijkt alsof je mijn aandacht wilt trekken, en mocht dat echt zo zijn dan lukt je dat goed,
maar voor alles..
Weet dat ik vaak aan je denk en tegen je praat. Dat doe ik dan alleen want ik wilt niet dat iemand dat hoort.
Ik hoop ook ten zeerste dat er meer is dan dit aardse bestaan en dat ik mijn kindje toch ooit mag ontmoeten, want ik merk nu na anderhalf jaar hoeveel je kunt houden van iemand die je nooit hebt gezien …dan moet er toch meer bestaan…of zijn we allemaal beïnvloed door anti-abortus campagnes die op je gevoel proberen te spelen?
Voor iedereen die om een of andere reden toch voor abortus hebben gekozen zeg ik: petje af!
Want ook ik heb aan den lijve ondervonden hoe het is om deze beslissing te nemen nadat je al een echo hebt gehad, je hormonen je opspelen en je constant in dubio zit tussen verstand en gevoel.
Voor iedereen die abortus en mensen die deze moeilijke beslissing in hun leven hebben moeten nemen veroordelen zeg ik:
Velen waaronder ikzelf hebben hun eigen gevoel helemaal opzij moeten zetten om deze keuze voor een kind te maken. Ik vraag me wel eens af wat egoïstischer is: een kind koste wat kost op de wereld te zetten en dan bekijken hoe je het gaat redden of vantevoren bedenken wat je kunt bieden en dan al compassie te hebben voor je ongeboren kind omdat je weet dat je het niet kunt bieden wat je hem/haar zozeer gunt.
Mijn kind zal het begrijpen……………….
31 oktober 2009 om 17:37
Lieve Jurre,
Ruim een jaar geleden hebben papa en besloten je weg te laten halen.
Het deed pijn en leverde veel verdriet op. Spijt heb ik er nooit van gehad en voel me er ook niet schuldig onder. Papa en ik hebben het samen op een goede manier verwerkt. Nu een jaar later is er veel veranderd en ben ik ‘blij’ dat je niet mee hoeft te maken wat ons de afgelopen maanden is overkomen. Mama is ziek, borstkanker. Papa heeft besloten bij ons weg te gaan omdat hij eerst van zichzelf moet leren houden voordat hij weer van anderen kan houden. Ook al die gebeurtenissen doen pijn en verdriet. Toch sterken deze gebeurtenissen mijn, ons wel in onze beslissing dat we je weg hebben laten halen.
Ik mis je elke dag en brand nog geregeld een kaarsje bij de beeldjes die we als symbool hebben gekocht voor jou. Ik praat dan ook met/tegen je en voel me daarna sterker….alsof je daadwerkelijk naar mij geluisterd hebt.
Ik hou van je mijn lieve engel.
Kus en knuffel,
mama
3 november 2009 om 22:16
Lieve Roos, ik mis je zo ontzettend, ik wou dat je nu bij me was..
8 november 2009 om 21:04
Ik wil graag iets vertellen van mijn verhaal. Het is een nagedachtenis aan mijn nulde kind.
Het is bijna 28 jaar geleden, winter 1982. De wet was nog nat van de inkt.
Ik heb me nooit schuldig gevoeld tegenover het kindje, maar wel tegenover mijn ouders en het principe van het levensbeginsel dat ik niet kon doorgeven. Het ontbrak me aan vertrouwen, en dit, erg genoeg, niet onterecht. Dit heb ik mijzelf en mijn omgeving allang vergeven. Zij hebben naar vermogen gehandeld, net als ik. Maar die pijn, die afschuwelijke, voor zekerheid gehouden pijn dat ik niet goed genoeg wa niet capabel om het leven aan te nemen en door te geven kan me nog steeds aanvliegen.
Dan ga naar de Stilte - de plaats waarvan ik heb ingezien dat ik daar Thuis ben en waar ik altijd welkom ben.
Als ik naar die plaats ga,
door het hart van de tijd,
zoals een zandkorrel door een zandloper,
kom ik aan een andere kant.
Er ligt iets heel bijzonders.
Het past in de trouwring van mijn man.
Zo klein, zo fijn.
Ik heb het gezien, maar hij niet.
Toen deden ze dat nog niet,
de vader erbij.
Het is een embryo.
Een klein, ongeleefd, onleefbaar mensenleven.
Ik kijk er naar.
“Je was te zwaar voor me”, zeg ik, “en te groot, te groots.”
Een minuscuul klein, roodgeaderd borsteltje is het. Het beweegt niet.
Het is.
“Ik kon je niet dragen, ik moest je teruggeven.”
Het is mijn kindje. Het is het kind van de liefde tussen een man en een vrouw. Het is het kind van de ongebreidelde, schaamteloze, oprechte, eerlijke levenslust, van liefde voor elkaar, van zorg en verantwoordelijkheidsgevoel. Het mag geboren worden in zijn éígen wereld en daar verder groeien. In mijn hart, in mijn wezen, in het onzichtbare wiegje waar het met schitteroogjes naar de wegdansende stofjes van licht lacht.
Ik kan het omhelzen, liefhebben, koesteren en met trots ernaar kijken - ik mag ervan genieten en het laten gaan, zonder wroeging. Wanneer ik om me heen kijk, diep naar binnen, zie ik dat het goed is. En dan keer ik om en ga ik terug naar het leven van alledag.
Dimpf
10 november 2009 om 18:06
He Sterretje
Het mocht nu nog niet zo zijn dat je geboren mocht worden.Papa en Mama gaan binnenkort touwen en we wilde niet alles tegelijk.Het spijt me zo.Ik hou zo veel van jou,ons kleintje.Ik wou dat het anders gegaan was,want je was wel gewenst.In de toekomst hoop ik je nog eens te mogen ontmoeten.Nu ben je bij je grote broer.Zorg goed voor elkaar mama en papa zullen jullie nooit vergeten en altijd van jullie blijven houden.
dikke kus en knuffel mama en papa
8 december 2009 om 21:11
Lieve kleine schat,
1 jaar en 2 maanden geleden…de grootste fout die ik ooit gemaakt heb in mijn leven…mijn abortus….
Wat was je bijzonder, wat was het heerlijk om jou 11 weken 4 dagen in mijn buik te hebben, helaas heb ik je weg laten halen uit mijn moederschoot. Dit was geen moment waarop ik jou al mijn liefde kon geven. Jij verdiende beter, jij verdient alle liefde die ik je niet kon geven, op dat moment, 2 maal zijn we weggelopen bij de kliniek, ik kon het niet, wij konden het niet, wij wilden je houden, huilend zijn we weggegaan. Toch kwam de twijfel, de mensen om ons heen praten op ons in. Het was niet praktisch, wij moesten niet luisteren naar ons hart, maar naar de praktische kant kijken, zeiden deze mensen.
De derde keer hebben we doorgezet, we hoorde je hartje niet, maar zagen hem wel kloppen…dat was voor ons de reden dat we het hebben doorgezet, niet wetende of je wel helemaal gezond was. God, wat heb ik een spijt…Ik mis je verschrikkelijk, papa mist jou ook.
Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan jou denk. Ik wil je graag een naam geven, lieve Sara. Ik weet dat God goed voor je zorgt in de hemel.
Lieve Sara vergeef me alsjeblieft dat ik niet wijzer was…. je hart moet je altijd volgen dat weet ik nu…als ik de tijd terug kon draaien, kan deed ik nooit meer wat ik toen heb gedaan….
Ik hoop dat je het mij kan vergeven…het spijt me zo….Ik hou zo verschrikkelijk veel van jou…Lieve Sara, je bent altijd in mijn hart, ik hoop je ooit te zien, je in mijn armen te nemen, te knuffelen, je geur in mij op te nemen en te zien hoe je geworden bent.
Lieve Sara vergeef me alsjeblieft dat ik niet wijzer was…. je hart moet je altijd volgen dat weet ik nu…als ik de tijd terug kon draaien, kan deed ik nooit meer wat ik toen heb gedaan….
Heel veel liefs van liefhebbende moeder.
Heel veel liefs, van je liefhebbende moeder….
26 december 2009 om 21:27
Dag lieve elin,
Je moeder was niet zo slim. Daar ben je de dupe van geworden.
Ik mis je in mijn buik. 10 weken en 1 dag was je groot:)
Ik hoop dat t is zoals iemand op de site al zei.
dat je me gekozen hebt en zodra zich een nieuwe kans aandiend, je terug zal komen bij mij, Dat vind ik een mooie gedachte.
Maar toch, het spijt me…. en ik denk aan je
30 december 2009 om 21:44
Klein Engeltje van me..
6 weken en 5 dagen…
Me hartje doet pijn, omdat ik jou dit heb aangedaan…
Het spijt me zo erg, maar mama had geen keus..
Weet dat ik van je hou..
Jij bent mijn kleine engeltje.. Mijn allereerste.. Voor altijd in me hartje…
11 januari 2010 om 22:38
ik voel je bij me!
6 februari 2010 om 23:00
Ik heb je nooit gezien
maar ik ken je
Ik heb je nooit vastgehouden
maar ik voel je
Ik ben nooit bij je geweest
maar ik mis je
Geen dag,geen minuut ben je niet bij me
Waar ik ook ga, je bent bij me, in mijn dromen, in mijn lijf en in mijn gedachten
Ik draag je bij me voor altijd
Ik hoop dat het goed met je gaat
daar waar je ook bent
ik zal je altijd warm en veilig houden in mijn hart
misschien zie ik je ooit
dan zal ik je herkennen
en je vertellen hoeveel het me spijt
soms zou ik willen dat de deur opengaat en jij daar staat
dan zou ik je dicht tegen me aan trekken en je nooit meer laten gaan….